Poniższa recenzja może nie zawierać znamion logiki, ponieważ powstała podczas całkowitego upojenia alkoholowego. Matki karmiące powinny odejść od tego tekstu możliwie najdalej.

Jalal Merhi tuż po występach w takich epopejach szklanego ekranu jak „Pazury Tygrysa Jedyneczka” i „Szpony Orła także Jedyneczka”, był tak obrzydliwie bogaty, że postanowił ze sponsorować następny film. Celuloidowe dzieło, które miało się składać z mnóstwa scen walki nie wymagało artystycznej głębi. Zatrudniono początkującego reżysera, którego zadaniem było spanie na planie i szczypanie po dupach dziewczyn od cateringu. Po scenariusz udano się do ośrodka zamkniętego. Takie są moje domysły, bo fabuła jest tak „offowa”, „niezależna” i „wizjonerska” – że nie każdy umysł będzie mógł się w niej rozsmakować.Za muzykę odpowiada Varouje, co akurat jest zajebistą sprawą bo nuty jakie składa ten jegomość są rewelacyjne. Jak już uporali się z tymi podstawowymi sprawami przyszedł czas na listę aktorów. No i tu, jak to się mówi „pojechali na najwyższym wypasie”. Czarny Billy Blanks ze swoją szczotą może szału nie robi, ale Dżalal Meri, Bolo Jang i Matjas Hjus to jest ekstraklasa. Creme de la creme. Do ozdoby dorzucili zajebiście piersiastą Bobi Filips i nic już nie stało na przeszkodzie do pierwszego klapsa.

Odległa przyszłość. Apokalipsa w pełni. Wśród zdewastowanych miast pełnych mutantów, znajduje się Podziemie. Podziemie to wielka baza schron, służąca jako matecznik dla najbogatszych ocalałych. Nie wnikam w to, dlaczego w Podziemiu znajdują się w takim razie tylko naukowcy oraz wojsko ? Do eksterminacji „mutantów” oraz patrolowania powierzchni oddelegowane zostają oddziały TC (tropicieli informatorów – tak kurwa, o takim terminie jest mowa). W skład jednego z nich, wchodzą Dżejson Sztorm (Blanks) i Zoi Kinsela (Phillips). Sztorm to sękaty murzyn z fryzurą opartą o kąty proste, Zołi to z kolei kobitka o miłej aparycji i słusznym cycu. Ulubieńcowi ZFów, Matjasowi Hjusowi przypadła rola prawej ręki głównego szefa schronu. Hjus dostał dość sporo czasu antenowego, podczas którego odegrał swoją sztandarową rolę mrocznego mołojca któremu główny bohater musi wrzepić na końcu. Kolejnym elementem układanki, jest Dżalal Meri w roli Nikiego Picasso. Niki to psychol ze zdewastowanego świata. Pomazany psychopata, którego głównym celem jest zabicie oddziałów TC oraz agresywna penetracja bazy Podziemia. Leciutko kojarzył mi się z Jokerem – oczywiście w skali zło filmowej, a nie takiego super performensu jaki odstawił „Hit Ledżer”. Gdy wszystkie główne role zostały szczelnie obsadzone, ktoś się zorientował że jeszcze został Bolo. Wymyślono mi bezsensowną rolę mistrza Sumai, który para się występami w nielegalnych walkach odbywających się na zdewastowanej powierzchni. Główną umiejętnością, która odróżnia Bolesława od innych karateków, jest cios „Czi” który może przenikać przez cele. Tłumacze i objaśniam : Jeżeli za ścianą położymy arbuza, to Bolo potrafi tak zajebać w ścianę, że ta pozostanie nietknięta lecz rzeczony arbuz rozpryśnie się na kawałeczki. Dalszą część fabuły przytoczę pod koniec tekstu. Czas nagli więc przejdę do pojedynków stanowiących lwią część całego seansu.

Wymieniając w chronologicznej kolejności, bijatyki prezentują się tak :

1. Matthias Hues vs Billy Blanks – sprzeczka dwóch strażników TC, znajduje swój finał w sali gimnastycznej. Dwóch półnagich i skoksowanych do granic możliwości, panów wymienia półobrotowe uprzejmości. Tłuką się dobre 5 minut i kiedy zbliżamy się do nokautu, w bazie rozbrzmiewa alarm i pojedynek zostaje nierozstrzygnięty.

2. Bolo Yeung vs Gruby obwieś – Bolo obija jakiegoś głąba. Tłucze go niemiłosiernie. Na koniec obwieś chwyta jakiegoś postronnego człowieka i zasłania się nim jak tarczą. Na to Bolo zaiwania mu z piąchy Taj Czi i koleżka frunie jak pacynka na pobliskie gruzowisko. Ocalony przechodzień nie może wyjść z podziwu dla wielkiego mistrza.

3. Wielkie skoksowane bydle vs Bolo Yeung – to pierwsza walka w której Bolo zaczyna zbierać oklep. Widząc wielkiego mistrza fruwającego po szafkach i stołach, przecierałem oczy ze zdumienia. Na szczęście w chwili największej opresji, Bolo wyprowadza kopniaka po którym ogromna góra mięcha przebija ścianę i ostatecznie kończy żywot.

4. Billy Blanks vs Bobbie Phillips – Zołi powraca do życia jako cyborg TC2000X I spuszcza wpierdol swojemu niedawnemu kumplowi. Obity Billy ląduje na rekonwalescencji w chatce Bolo Janga.

5. Bolo Yeung vs Matthias Hues – najlepszy pojedynek w filmie. Bolo wymienia sowite garści z Matjasem. Matjas jako osoba mądrzejsza zamyka Bolusia w radioaktywnym silosie. Niestety gdy wszystko idzie ku złemu, Bolo stosuje na zapierającym drzwi Matjasie, swój popisowy numer z pięścią TajCzi. Hjus puszcza krwistego pawia i osuwa się na glebę.

Jak obiecywałem, powrócimy na chwilę do fabuły. Skrypt jak można się spodziewać, to dzieło najcięższego kalibru. Finał jest taki, że cybernetyczna Zołi TC2000X wraz ze Szczotą – Blanksem oraz Bolo Jangiem, powstrzymuje Picasso przed odpaleniem rakiet nuklearnych. To znaczy kilka rakiet udaje mu się odpalić, i na nasze nieszczęście wygląda to kuriozalnie. Z braku kasy, za balistyczne rakiety z popromiennymi odpadami robią zwykłe race świetlne puszczane wewnątrz pustego silosu. Bieda aż piszczy, gęba sama się śmieje z tak tandetnego naigrywania się z widza. „TC 2000” to przerost formy nad treścią – 90 z 91 minut projekcji stanowią walki, pojedynki, bijatyki i omłoty. Tak jak w pornosach wszystko prowadzi do fikołków, tak tutaj każdy dialog zostaje szybko sprowadzony do wymiany ciosów. Jeżeli miałbym oceniać film jako całość dałbym z jedną zieloną gwiazdkę – jednak nie będę kierował się rozsądkiem i przyznam cztery czerwone gwiazdki za każdą ikonę (Bolo, Dżalal, Matjas i Blanks) podrzędnych filmów akcji. Viva la piącha !!!

Ps. Jeżeli zapaliliście się na obczajkę, to oczywiście niezawodny JuTjub posiada w swej przepastnej kolekcji ten paździerz ( klikać i chłonąć ).

Pps. Sorka ze wszelakie błędy, nie odpowiadam za powyższy tekst hehe…

Trailer:

Komentarze

Szukaj

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."