Tytuł: Death Proof Tytuł oryginalny: Grindhouse Vol.1: Death Proof Rok produkcji: 2007 Występują: Kurt Russell i głupie piczki Reżyseria: Quentin Tarantino Muzyka: stare hiciory Klasa: B Ocena:
„Śmiercioodporny” to mieszanina slashera z filmem drogi. Co niespotykane i innowacyjne, w tej branży – morderca po pierwsze nie jest tajemniczym ergo zamaskowanym typem, jeno zwykłym gościem; kaskaderem Majkiem. Po drugie, narzędziem służącym do morderstw jest samochód. Tak, dobrze przeczytaliście – nie nóż, tasak ani maczeta, tylko prawdziwy rydwan śmierci.
Kaskader Mike jak na psychopatę przystało ma osobliwe hobby. Zabija młode dziewczyny. I tak się akurat składa, że w omawianym tu filmie zobaczymy jego „popisy”. Pierwszą ofiarą jest przygłupia blondynka Pam (R.McGowan), której Mike proponuje podwózkę. W czasie jazdy zgrywus Mike kilkakrotnie naprzemiennie wciska gaz i hamulec, sukcesywnie wbijając czaszkę Pam w deskę rozdzielczą. Trup numer jeden. Mike, pewny odporności swego wozu postanawia natychmiast zaatakować przygodnie poznaną grupkę dziewczyn. Jungle Juliia, Shanna i Arlene (S.Poitier, J.Ladd, V.Ferlito) jadą sobie spokojnie swoją furką, aż tu nagle jak nie zajebie !!! Trachhh, sruuuu, boomom, „ale urwał” i co tam jeszcze. Szczerze, moment zderzenia czołowego z wozem Mike’a, to chyba najlepszy filmowy wypadek jaki widziałem. Potrójny replay, snop iskier, gięta blacha, pieczołowite oddanie szczegółów masakry i dynamicznym montaż urzekają. Następstwem tej nielichej kolizji są kolejne trzy duszyczki w kolekcji trupów Mike’a. Niestety nasz psychol po tym zdarzeniu, trafia do szpitala. Mija kilkanaście miesięcy i Mike, w całkiem nowej furce zaczyna polowanie na nowo. Tym razem, trafia jednak na tak zwane „twarde laski”. Abernathy, Kim, Zoe i Lee (R.Dawson, T.Thoms, M.E.Winstead, Z.Bell) w drodze na upragnione wakacje, zbaczają by sprawdzić wystawione na sprzedaż cacko. Mowa, tu o białym Dodge’u Challengerze RT, takim jakim pomykał Kowalski w Znikającym Punkcie. Podczas zapoznawczej przejażdżki, Mike atakuje ponownie…
„Death Proof” to część większej całości. Pojedynczy segment zjawiska o nazwie „Grindhouse”. Duet Tarantino/Rodriguez, skierował swoją uwagę na kino tak zwanej „eksploatacji”. W sumie pojechali po całości i widać w ich pracy ogromne naleciałości z filmowego śmietnika. Cyfrowo postarzona klisza, niezgrabny montaż, pogubione sceny i typowo przerysowana historia – nie zostawia żadnych wątpliwości co do źródeł inspiracji. Wszystko było by w jak najlepszym porządku ale jest jedno ale. Czemu, do k… nędzy kaskader Mike okazuje się być dupkiem i ciotą ? Kompletnie tego nie potrafię zrozumieć, Quentin niestety zakończył swój film w najgorszy możliwy sposób. Zamiast stworzenia kultowego bohatera, bo przyznam że Kurt Russell w roli obłąkanego kaskadera spisał się wyśmienicie – dostaliśmy męską pikę, która zbiera omłot od klasycznych pipek. Ehhh no, zawiodłem się.
dziwię się Panie Friku że dałeś Pan czerwoniaki. byłem na tym szajsie w kinie i tylko dlatego wysiedziałem do końca, bo było mi szkoda 20 zyli za bilet. a film? trudno to nazwać filmem! za swoje dwie dychy musiałem wysłuchac 90 minut pierdolenia i piszczenia głupich amerkańskich pizd. jebane tłuste sraki pierdoliły tak od rzeczy, tak zawzięcie i tak po amerykańsku że po seansie przybyło mi siwych włosów. to 90 minut mądrości wygłaszanych przez amerykańską młodzież, okraszają jedna scena wypadku i jedna scena pościgu. sory, ale to troche za mało żeby pozytywnie ocenić ten film. nie wiem czy we wszystkich 10 częściach piątku 13 wysłuchałem tyle pierdolenia zidiociałej amerykańskiej młodzieży co w jednym pierdolonym grindhałsie
wandam
|Administrator
|2010-06-29 19:19:18
a no i na dodatek te gadające pizdy pod koniec filmu rozwalają jedyną pozytywną postać za pomocą pisków, drapania i różowych bucików na obcasie. kurwafiks Frikuu, skąd te czerwone gwiazdki się pytam?
freekE
|Author
|2010-06-29 21:13:59
jedna za Kurta, druga za wypadki i fury...
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze!
